Door deze website te gebruiken gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website.

Meerburg Dames eindigen als derde in de competitie

Meerburg Dames eindigen als derde in de competitie

30 mei 2017 17:30


Tijden gaan snel en dingen raken zo maar in de vergetelheid. Daarom toch nog even een verslagje met daarin de laatste updates in de eindstand van dit seizoen en een overzicht van de weg naar de huidige resultaten. Dit alles met dank aan onze archivaris.

Na een aantal (teveel) jaren werd in de zomer voorafgaand aan het seizoen 2013 – 2014 door enkele dames op het terras van het clubgebouw het plan opgevat om bij Meerburg toch weer te proberen een dameselftal te formeren. Aanvankelijk was de animo nog niet zo groot maar door goed lobbyen van onder andere Ilja waren er halverwege het seizoen toch ongeveer 13 dames. Genoeg om in te schrijven in de voorjaarscompetitie van 2014. Aanvulling was ook in die tijd regelmatig nodig en werd gevonden bij vriendinnen die veelal bij andere verenigingen speelden. De werving bleef op hoog niveau en aan het begin van het seizoen 2014 – 2015 waren er maar liefst 22 dames lid van het team. Drie van deze dames, Purdy – Joyce en Mandy, kwamen alleen trainen. Britt studeerde in Utrecht en kon alleen met de wedstrijden meedoen. Het was tevens het moment dat ik als trainer-coach mijn opwachting maakte. Het werd een bewogen seizoen. In overleg met de dames was gekozen voor een serieuze (semiprofessionele) aanpak. Daarbij hoort natuurlijk voor aanvang van het seizoen een trainingskamp. Dat was het ook in werkelijkheid want bij aankomst op het terrein moesten de dames eerst nog even de grote tent opzetten en werden de nachten verstoord door een diep gebrom van de enige man in de tent. Alle ontberingen werden echter ruimschoots overtroffen door de gezelligheid, de drankjes en het eten. De groep ging gezellig uit naar de Skihut in Hoek van Holland. Als afsluiting van het kamp werd de tent afgebroken en volgde direct daarna de eerste bekerwedstrijd tegen Warmunda. De korte nachten en het overvolle trainingsprogramma leken zich te wreken. Al vrij snel in de wedstrijd keken de dames tegen een achterstand aan. De adrenaline van het kamp stroomde toch weer terug in de aderen en de dames wisten pardoes nog voor de rust de gelijkmaker aan te tekenen. Na rust was de wedstrijd in evenwicht en beide teams scoorden nog één keer. Helaas moest het team al na het trainingskamp afscheid nemen van Arelia. Naast de genoemde dames bestond het team voor dit seizoen uit Fieke, Purdy, Manon, Linda, Julita, Ilja, Charlotte, Janet, Mathilde, Tessa, Lis, Veerle, Lisa, Bonnie, Judith, Rudy, Merinde en Lotte. Al snel bleek de serieuze aanpak van trainingen en wedstrijden voor een aantal dames te serieus. De trainingsopkomst was zeer wisselend en meerdere praatsessies waren nodig om met een gehavend team de eindstreep te halen. Uiteindelijk besloten Fieke, Purdy, Joyce, Linda, Charlotte, Mathilde, Britt, Mandy, Lisa, Judith en Rudy tijdens het seizoen of aan het eind van dat seizoen de schoenen aan de welbekende wilgentakken te hangen of bij een andere vereniging te gaan ballen. De competitie van het seizoen 2014 – 2015 werd afgesloten met een zevende plaats. Totaal werd zevenentwintig vergaard waarbij vierenveertig doelpunten werden gescoord en evenzoveel doelpunten werden geïncasseerd. Hoogtepunten was de uitwedstrijd tegen Van Nispen waarbij de dames samen met het eerste herenteam per bus werden gebracht. Het bleef er nog lang gezellig. Tevens ook een dramaatje voor keepster Manon die in die wedstrijd een middenhandsbeentje brak en voor de rest van het seizoen was uitgeschakeld. Het seizoen kenmerkte zich trouwens toch wel door de vele kleine blessuregevallen.

Van de groep bleven dus nog maar tien speelsters over voor het seizoen 2015 - 2016. Aanvulling was dus absoluut noodzakelijk. Vanuit de meisjes A kwamen Eline, Linda, Roos, Valarie en Winnie over. Daarnaast wist het team zich te versterken met Celeste, Liedeweij, Magali, Martine en Sabrine. Bij aanvang dus een groep van twintig speelsters. Het trainingskamp werd serieuzer aangepakt op een mooie locatie in Egmond. Trainingen op het strand. Bijwonen van een voetbalwedstrijd tussen oud spelers van Oranje en spelers van Real Madrid, gespeeld in het stadion van AZ. Stappen in de binnenstad van Alkmaar. Als afsluiting een wandeling door de duinen en
geen wedstrijd. Het werd opnieuw een bewogen seizoen. Met de aanvulling van de genoemde dames kwam er veel meer balans in het elftal. De trainingsopkomst was goed evenals de inzet. De dames startten het seizoen uitstekend door voor het kerstreces liefst zeven keer te winnen en slechts één keer gelijk te spelen. Daarmee waren ze Herbstmeister.

Al na twee wedstrijden vertelde Celeste te willen stoppen met voetbal vanwege een nieuwe baan. In de winterstop kregen de dames onaangenaam nieuws over Linda die als gevolg van een propje in een ader in de hersenen tenminste voor de rest van het seizoen was uitgeschakeld. Het bleek een voorbode van veel meer. Ernstige blessures werden geconstateerd bij Eline, Ilja, Magali en Juul. Valarie had te veel hooi op de vork genomen en kon het voetbal daarom tijdelijk niet meer combineren. Maatschappelijke carrièreontwikkelingen stond eveneens het voetbal in de weg bij een aantal dames. De tweede seizoenshelft verliep eigenlijk dramatisch. De competitie werd afgesloten op een vijfde plaats en er werden dertig punten behaald. De dames wisten éénenveertig doelpunten te scoren maar moesten er ook vierendertig incasseren. Aan het einde van het seizoen deelden Linda, Roos, Martine, Tessa en Veerle mee te stoppen met voetbal. Bonnie besloot tot een overstap naar een andere vereniging. Eline moest worden geopereerd aan haar knie en revalidatie zou tenminste negen maanden duren. Ilja moest eveneens worden geopereerd en haar werd afgeraden überhaupt nog te voetballen. Naast alle mindere zaken was het positief dat Valarie aan het einde van het seizoen haar bezigheden onder controle had en weer kwam voetballen.

Opnieuw bij aanvang van het seizoen 2016 – 2017 een te kleine groep om een seizoen te kunnen voetballen. Aanvulling vanuit de MA was dit keer geen optie. Nog tijdens de zomerstop waren het Lobke, Jet en Pamela die zich aansloten bij de groep. In de eerste weken kwamen Patricia en Jeanine er ook nog bij. De begeleiding van het team werd verder geprofessionaliseerd. Ilja trad aan als teammanager en organiseerde onder andere voor een groot deel het trainingskamp net boven Breda. De traditionele stapavond was dan ook in Breda en de meeste dames wisten op tijd het bedje te vinden. Een paar dames gingen met de resterende energie nog even naar de speeltuin. Met de meiden uit de MA als back-up voor eventuele aanvulling bij wedstrijden werd het seizoen gestart met een klinkende overwinning op de dames van MMO. Magali was nog herstellende van de blessure van het voorgaande seizoen en Winnie was voor stage een paar maanden naar het buitenland. Opnieuw pech voor Manon die al na drie wedstrijden de handschoenen moest overdragen aan Lobke vanwege een teenblessure. Op enkele minuten na zou zij dit seizoen niet meer onder de lat staan. Hoewel de nieuwe speelsters zeker een aanwinst zijn voor het team was het vooral de eerste seizoenshelft zoeken naar de juiste balans. Daarnaast waren er opnieuw blessures of waren er andere omstandigheden waardoor speelsters niet alle wedstrijden konden spelen. Na vijf overwinningen en één verliespartij stond begin november de topper tegen de dames van WVC op het programma. Op dat moment stonden zij op de eerste plek en de dames van Meerburg op de tweede plaats. De wedstrijd werd verloren maar de revanche later dat seizoen smaakte heerlijk zoet. Enkele tegenstanders hadden de beschikking over meerdere en ook hoger spelende teams. Met regelmaat werden we verrast door het opstellen van andere speelsters. Al snel bleek ook dat Magali dit seizoen niet meer kon voetballen. Eline werd in november geopereerd en zou het hele seizoen verder revalideren. De Sinterkerstennieuwviering bestond dit jaar uit een viergangen-menu. Alle dames in galakleding getooid was het een bijzondere avond die halverwege de nacht werd beëindigd door het wegsturen van de laatste dames. De tweede seizoenshelft verliep in tegenstelling tot het vorige seizoen fantastisch. Kort na de winterstop meldde Makboula zich bij het team. Zij bleek een echte goaltjesdief. Om de balans in het team verder te verbeteren werd overgestapt van spelsysteem 4-3-3 naar 4-4-2. Dat bleek een prima zet want het seizoen werd afgesloten met maar liefst negen overwinningen op rij. Te vermelden valt dat alle speelsters dit seizoen hebben gescoord. Ook de invalsters. Na de laatste wedstrijd van de Meerburgsters was het nog even wachten op de uitslag van een aantal inhaalwedstrijden. Tegenstanders wisten die niet allemaal te winnen waardoor de Meerburgsters in de competitie op de derde plek zijn geëindigd met een totaal van achtenveertig punten. Dit seizoen werd honderd keer gescoord en werden vierenvijftig ballen uit het eigen netje gehaald. Een resultaat waar iedereen zeer tevreden over kan zijn. Zoals na alle eerdere seizoenen stoppen ook dit jaar weer een paar dames, namelijk Jet, Magali, Lis, Manon en Lobke. Daarmee zijn alleen Merinde, Lotte, Julita en Janet nog de dames die vanaf het eerste moment spelen bij het team. Ilja blijft aan als teammanager. Voor komend seizoen blijven er dit jaar wel voldoende speelster over om te kunnen starten. Zeker ook omdat Anouk zich als lid heeft aangemeld.

Alles weer even de revue laten passeren stel ik vast dat het drie mooie en intensieve seizoenen zijn geweest. Als rode draad valt op dat ondanks de grootte van de groep bij start van het seizoen het toch steeds weer noodzakelijk was om aanvulling te vragen voor wedstrijden tijdens het seizoen.

Sportief gezien valt een stijgende tendens te zien. De competitie werd elk jaar twee plaatsen hoger op de ranglijst afgesloten. Ieder jaar werden er meer doelpunten gescoord met als uitschieter dit seizoen waarbij de honderd is aangetikt. De voetbaltechnische en tactische vaardigheden zijn individueel goed ontwikkeld wat op momenten heeft geresulteerd in oogstrelend voetbal dat werd beloond met fraaie doelpunten.

De belangrijkste drijfveer om drie seizoenen intensief met de dames samen te werken was toch wel de teamvreugde die ondanks alle tegenslag steeds weer kon worden opgebracht. Er zijn vele momenten waar ik met een glimlach op terug kijk. Ook de beloningen aan het einde van de seizoenen in de vorm van een bierproeverij of een wijn-spijs-wandeling zijn  door mij en Agnes zeer gewaardeerd. Dit seizoen wacht ons nog een verrassing. Ik wil daarom alle dames nogmaals bedanken voor de mooie momenten die we samen hebben beleefd en de mindere momenten die we samen hebben overwonnen. Ik heb er alle vertrouwen in dat jullie komend seizoen ook weer een uitstekend potje voetbal aan de toeschouwers zullen voorschotelen. Als de stijgende lijn in de competitie zich daadwerkelijk op dezelfde wijze voort zet, wacht komend seizoen dus de eerste plaats en daarmee het kampioenschap. Ik kom zeker kijken.

 

Peter

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!