Door deze website te gebruiken gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website.

Meneer! Er is iets gebeurd!

Meneer! Er is iets gebeurd!

25 maart 2017 19:00


Beste mensen, wederom een week voorbij met vooral prachtig weer, we krijgen weer zin in de zomer!
Maar totdat het echt zover is wat houdt een mens zoal bezig in een week?

Korte opsomming, werken natuurlijk, er moet brood op de plank!

Twee keer in de week Training geven aan onze kanjers,  af en toe de sportschool bezoeken, ik probeer  voorlopig  twee keer in de week, en gezien het laatste bezoek is dat  misschien wel verstandig.

Die ochtend na de training op de sportschool had ik het gevoel alsof ik twee weken achter elkaar op een paard had gezeten, waarschijnlijk was dat laatste toestel  de boosdoener.

Verder, voor mijn aquarium twee waaierhandgarnalen gekocht, met die waaierhandjes filteren ze voedsel uit het water of schrapen het van oppervlakken.

Deze garnaal is zeer vriendelijk tegen andere dieren, ze klimmen soms tot boven water!  vooral

’s nachts zijn ze actief, prima gasten deze twee garnalen, en ik hoef niet te weten wat ze `s nachts uitspoken!

En! Omdat ik toch sport, en daarom geen schuldgevoel  heb, mag ik af en toe mezelf verwennen met een bezoekje aan de snackbar.

Met mijn zwager, ook trek in een snack, liepen we naar binnen.

Zegt U het maar? vroeg de man achter de toonbank, ik antwoorde; een patatje pindasaus alstublieft!

En toen gebeurde het! Op moment dat de man mijn patatje op de toonbank zette, en ik mijn snack wilde pakken, gleed het hele gebeuren inclusief pindasaus in 1 streep over de pas gepoetste voorruit van de toonbank, en door middel van het opstaande randje maakte het patatje pindasaus, of wat er nog van over was, een landing op de schoen van een behoorlijk gezette vrouw.

Mijn hemel! Heb ik weer! Mijn zwager keek en wist eigenlijk niet of hij moest lachen of niet, maar ik zag dat hij eigenlijk voor het eerste zou gaan.

De vrouw, keek ook allerminst vrolijk, maar die was voor latere zorg.

Meneer! Er is iets gebeurd!  De snackbarhouder draaide zich om en keek naar het spoor wat mijn patatje achtergelaten had.

Heeft U een servetje? Dan maakt ik het even schoon.

Maar, met het servetje in de hand en wrijvend over het glas werd de vlek erger en erger, ik kreeg het warm, en voelde dat dit een heel ongemakkelijk moment aan het worden was, de man bromde! Laat maar! ik doe dat zelf wel even.

Mijn zwager, die inmiddels last kreeg van een lachbui was  niet meer te stoppen, wat eigenlijk tot meer ergernis zorgde bij de man en zeker ook bij de gezette vrouw.

Met een nieuw servetje begon ik de schoen  van de vrouw  zo goed en zo kwaad als het kon schoon te vegen, maar ik zag al gauw dat de pindasaus resten tussen haar schoenveters zouden verdwijnen, en wist ook zeker dat ik aan haar geen vriendin zou overhouden.

Beulah Balbricker, dat zou een perfecte naam voor haar zijn+

, dacht ik bij mezelf terwijl ik die smurrie van haar schoen veegde en omhoog keek.

De vrouw had er genoeg van en riep getergd  iets van; Ja het is goed zo!

Mijn zwager, volgens mij met maagkrampen van het lachen was naar buiten gegaan, en ik besloot met het schaamrood op de wangen maar hetzelfde te doen, wat een afgang!

Uiteindelijk kwamen we al  lachend terecht in de shoarma zaak, en ik besloot voor mezelf om mij voorlopig maar niet meer in die snackbar te laten zien.

Op naar het voetbal, spannende tijden want zou onze  F1 het volhouden tot het einde van de competitie om bovenaan op de ranglijst te blijven staan?

Van de week een behoorlijke tegenvaller, Finn onze keeper was nog steeds geblesseerd aan zijn arm, en omdat Twanneman zelf een wedstrijd had met zijn F2, moesten we het onderling oplossen.

Stijn had aangegeven dat hij wel wilde keepen, we hadden al regelmatig gezien dat hij dat ook prima kon.

Zaterdagochtend, ik werd wakker, en op de een of andere manier voelde ik me anders, kan het gevoel niet beschrijven, maar Remi en ik waren  allerminst gerust op een goede uitslag.

Tijdens de trainingen hoorde ik al dat de toekomstige tegenstander van Zaterdag een makkie zou worden, volgens de spelers, want die stonden immers een beetje onderaan.

Die tegenstander, ESTO uit Bodegraven hebben een prima accommodatie,  en ook het zonnetje scheen dus niets stond een prima uitslag in de weg, of  toch niet?

Paniek! Geen sleutel van de kleedkamer, wat een pech, dus Jacco weer op weg, ja het leven van een teamleider gaat niet altijd over rozen.

Nu houden ze blijkbaar bij ESTO van een strak schema, dus de warming up kwam te vervallen, ook een vaag voorteken? Of gewoon goede psychologische oorlogsvoering?

En zo, als altijd, trokken we aan het beging van de wedstrijd het spel snel naar ons toe, en een paar prima kansen werden om zeep geholpen,  waardoor je het jezelf zo moeilijk maakt.

Gelukkig kwamen we voor met 0-1 door Manu, maar ook ESTO kreeg wat kansjes, en daar maakten ze gretig gebruik van en scoorden de 1-1 voor rust.

Ja, en dan zit je met je groep in de kleedkamer, voor het eerst staan we niet voor, en dat is even slikken, dan moet het de tweede helft maar gebeuren!

Maar daar dacht ESTO blijkbaar anders over, ze bleven compact spelen en als het moment daar was werd de bal direct diep gespeeld.

En zoals de gouden wet voorschrijft, als je zelf niet scoort dan doet de tegenstander dat wel en zo geschiede.

En zo sta je dan achter, met 2-1, terwijl je wel het betere van het spel laat zien, maar gelukkig hebben we ook Thijmen, die na een rush van een behoorlijke afstand de gelijkmaker kon aantekenen.

Ook ESTO had een doorgebroken speler, maar Stijn, onze gelegenheidskeeper kwam prima uit, zonder daarop gecoacht te zijn, wist hij te voorkomen dat ESTO de voorsprong opnieuw te pakken had.

En dan! Opeens, prima voorzet van Jeppe op Manu, die aannam, doordraaide en met de punt van de voet de bevrijdende 2-3 liet vallen.

Wat daarop volgde, totale ontlading op het veld,  vaders  en moeders die elkaar huilend in de armen vielen, en de winst was binnen, maar gemakkelijk ging het niet.

Eigenlijk was zo’n wedstrijd wel eens goed, en is het niet altijd vanzelfsprekend dat je gemakkelijk een wedstrijd wint, laat dit een waarschuwing voor onze knapen zijn.

Ben best trots op ze, zeker dat ze gewoon goed bleven voetballen, en er altijd in bleven geloven!

Yvo, Stijn,Cas, Cees, Thijmen,Manu,Jeppe, Scott  en Finn, As Maandag gewoon weer lekker trainen!

 

Andre B.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!