Mijn Meerburg #4 (2009-2010)
25 oktober 2009 15:30
Bij het werken met groepen, of het nou voetbalteams of schoolklassen zijn, helpt een beetje humor je altijd door min of meer lastige situaties heen. En soms kun je daarbij dankbaar gebruik maken van simpele toevalligheden.
"Freek Trommel" zei de aanvoerder van ASC D1 trots tegen me toen hij me een hand kwam geven voor de wedstrijd tegen Meerburg D1, die ik mocht fluiten. "Freek Versteegen" zei ik, en hij keek me verbouwereerd aan."Ja" zei ik, dat is met vier e's en een n erachter. En als je mijn voornaam meeneemt, dan worden het zes e's." Hij moest er om lachen en zei dat hij Freek een mooie naam vond. En ik antwoordde, dat ik ook niet ontevreden was met de naam die mijn ouders mij bijna 60 jaar geleden gegeven hadden.
Halverwege de tweede helft werd de wedstrijd een beetje grimmiger, beide teams gingen er stevig tegenaan, en er was wat irritatie. De spanning was in en rond het veld voelbaar. Toen Freek Trommel een stevige overtreding maakte, floot ik niet alleen hard, maar ik riep over het hele veld hoorbaar: "Hé Freek !!! Jij weet toch wel dat dat niet mag !!
Hij draaide zich naar me om en toverde een grijns van verstandhouding op zijn gezicht. En die grijns van herkenning werd door alle spelers van beide teams opgepikt. Op de een of ander manier was de spanning gebroken. De wedstrijd bleef vol inzet en passie, maar de irritatie was verdwenen.
En zo hoort het ook, bij "Mijn Meerburg".
Freek Versteegen