CONTROLE

Het gebeurde tijdens de borrel, na afloop van de ledenvergadering. Daar waren de meesten van jullie niet bij, en dat betekent dat het goed gaat met de vereniging. Want als het druk is op een ledenvergadering zijn er meestal veel problemen. Nu was het bovendien nog minder druk dan anders, omdat heel veel van jullie de contributie over vorig jaar nog niet hebben betaald. En ik zou zelf het bestuur en de penningmeester ook niet onder ogen durven komen, als ik niet betaald had. Maar dit geheel terzijde..............................

De voorzitter vroeg tijdens die borrel, of ik nog stukjes voor 'Mijn Meerburg' ging schrijven. Ik legde hem uit, dat de kenners die stukjes als 'beschouwende journalistiek' aanmerken, en dat je dus eerst iets moet beschouwen om er over te kunnen schrijven. Bijna een jaar lang was ik door chemokuren en een stamcel-reinfusie niet of nauwelijks in staat om op het Meerburg-complex onder de mensen te komen of ook maar iets te zien gebeuren. Maar nu ik er weer regelmatig ga komen - ik kan bijvoorbeeld weer wedstrijden gaan fluiten - hoor en zie ik weer van alles, en komen de 'stukjes met een glimlach' ook weer vanzelf. Wil je daarvan een bewijs ?

Vorige week kwam ik aan het eind van de maandagochtend over de brug. Nog voor ik bij de deur van de kantine was, liep ik Tinus den Elsen tegen het lijf. Ik vroeg hem: "Alles onder controle, Tinus ?" en hij keek bedenkelijk. In de verte stond een heimachine palen voor de nieuwe kantine in de grond te dreunen, dus ik vervolgde: "Jij bent hier iedere dag op het complex, dus jij kunt wel een beetje in de gaten houden, of alles goed gaat met dat bouwen en dat heien van die palen, en zo ?" Zonder een spier van gezicht te vertrekken, antwoordde hij: "Nee, dat gaat helemaal niet goed, een van die palen moet er weer uit ! "

Ik schrok, want ik dacht aan een enorme graafpartij, weer veel tijdverlies, en een flinke kostenpost op de meerwerkstaat. Dus ik vroeg waarom die paal er weer uit moest. En toen pas kwam er die bekende grijns op dat vijfentachtig jaar oude gezicht, en die pretlichtjes in die ogen, en hij zei: "De pet van de aannemer ligt er nog onder !"

En ik wist, dat ik er weer voor de zoveelste keer was ingetuind bij "Mijn Meerburg".

                                                                                                       Freek Versteegen